Coşık köyünden bir hatıra

 

İsmail Yılmaz (Gomanlı)

 

Sizlere Coşık köyünde gecen bir olayı anlatacağım.

Ben o zamanlar 10 – 11 yaşlarında idim. Bir ses yayıldı Coşık’lılar ile çingeler kavga ediyor dendi. Koşarak kavganın olduğu yere gittim. Coşıklılar Çingene çadırlarının etrafını kuşatmışlardı. Meğer gündüz Çingeneler bir Coşıklıyı dövmüş akşamda köylü toplanıp Çingeneleri dövecek. Çingeneler çadırlarının içinde görünmüyorlardı. Fakat kendilerinde silah olduğu biliniyordu. Çingenelerin çocukları ve kadınları çadırların arasında dolaşıyorlardı. Kimse onlara bir şey demiyordu. Ben bizim eve gelip giden babamın dostu Hıdır Şeker (Hıdı Hami Sofi)'in yanına gittim. Beni azarlarcasına "niye geldin?"  dedi. Elini başıma koydu, yanında duruyordum. Hava gayet elektrikliydi. Güneş batmış hava kararmak üzereydi. Ansızın bir Çingene kadın elindeki kundağı getirip Hıdır amcanın göğsüne dayadı.

 

"-Amca bu senin kirvendir, Allah’ını seversin bu kavgayı soğut" dedi.

Kadının bu davranışı üzerine Hıdır amca haykırarak köylülerine;

"-Yeter ulan!"

Muhammed’e salâvat  anlamına gelen;

"-Go bese lo, Memed’e sılavet" dedi.

 

Hıdır amcanın bu haykırışı üzerine Coşıklılar sessiz sedasız çekilip herkes evine gitti. Kimsenin burnu kanamadan hadise kapandı.

 

Daha önce de belirttiğim gibi ben o sıralarda 10 – 11 yaşlarında idim. Olayın üzerinden yaklaşık olarak elli yıl geçmesine rağmen, çingene kadının uyanıklığı ve Hıdır amcanın da adaletli haykırışı hala belleğimde ve taptazedir.

 

Bence, Hıdır amcanın o gün yaptığı gerçek bir büyüklük ve gerçek bir ibadetti.

 

 

Nur içinde yatsın Hıdır amcam

 

Saygılarımla..

 

 

(Coşık ve Hıdır amca ile ilgili daha anılarım vardır, başka zamana)

 

13.02.2010 / Gomanweb

 

İsmail Yılmaz (Gomanlı) Tüm Yazılarına Bu Linkten Ulaşabilirsiniz >>>